کتاب های Oxford Living Grammar

ساختار Oxford Living Grammar

هر قاعده گرامری در یک واحد چهارصفحه‌ای جا گرفته. صفحه اول موقعیت و قاعده را معرفی می‌کند، صفحات بعدی تمرین می‌دهند و صفحه آخر با بخش «Over to you» تمام می‌شود. اینجا زبان‌آموز باید همان قاعده را درباره زندگی خودش به‌کار ببرد، نه فقط جای خالی پر کند.

کنار هر واحد، یک جعبه «Word focus» چند کلمه یا عبارت مرتبط با موضوع همان موقعیت را معرفی می‌کند. یعنی شما هم‌زمان با گرامر، واژگان کاربردی همان زمینه را هم می‌گیرید؛ نه گرامر تنها و نه واژگان تنها.

هر سطح یک دیسک تعاملی به نام Context-Plus+ هم همراه دارد، برای تمرین بیشتر روی همان رایانه.

این دیسک همان موقعیت‌های کتاب را در قالب تمرین دیجیتال تکرار می‌کند، بدون این‌که محتوای تازه‌ای اضافه کند.

برای کسی که کتاب کاغذی را تمام کرده و هنوز تمرین بیشتر می‌خواهد، این دیسک یک دور تکرار اضافه می‌دهد.

واحدها بر اساس قاعده گرامری چیده شده‌اند، نه بر اساس یک داستان پیوسته از اول تا آخر کتاب. همین یعنی می‌توانید سراغ همان قاعده‌ای بروید که الان لازم دارید، بدون این‌که مجبور باشید کل کتاب را به ترتیب بخوانید.

برای کسی که تنها درس می‌خواند و می‌خواهد فقط یک نقطه ضعف مشخص را برطرف کند، این آزادی ترتیب مفید است.

جزئیات کامل‌تر این مجموعه، از جمله فهرست دقیق قواعد هر سطح، در صفحه Oxford Living Grammar در سایت انتشارات آکسفورد موجود است.

آکسفورد لیوینگ گرامر در برابر گرامرهای مشابه

همان سه نویسنده، سطح مقدماتی مجموعه Oxford Practice Grammar را هم نوشته‌اند؛ اما آن کتاب رویکرد دیگری دارد.

توضیح‌ها کوتاه‌ترند و تمرین‌ها فشرده‌تر، شبیه یک مرجع برای دور زدن سریع قواعد پیش از امتحان.

Oxford Practice Grammar تا سطح پیشرفته هم می‌رود، نه فقط تا متوسط رو به بالا.

Oxford Living Grammar برعکس، کندتر پیش می‌رود و هر قاعده را در یک موقعیت کوچک جا می‌دهد.

کسی که دنبال مرور سریع قبل از امتحان است، به Oxford Practice Grammar نزدیک‌تر است. کسی که می‌خواهد گرامر را در دل زندگی روزمره درونی کند و از حفظ‌کردن صرف فاصله بگیرد، این کتاب را ترجیح می‌دهد.

مجموعه معروف English Grammar in Use کمبریج هم رقیب دیگری در همین بازار است. آن مجموعه هم توضیح و تمرین را کنار هم می‌گذارد، اما موقعیت‌محور نیست. ساختارش بیشتر حول جدول و مثال کوتاه می‌چرخد، نه یک داستان روزمره.

انتخاب بین این سه، بیشتر به سبک یادگیری شما بستگی دارد تا به کیفیت یکی نسبت به دیگری. کسی که با متن و روایت بهتر یاد می‌گیرد، از Oxford Living Grammar راضی‌تر بیرون می‌آید. کسی که ترجیح می‌دهد مستقیم سراغ قاعده برود، یکی از آن دو گزینه دیگر را امتحان کند.

مزایای Oxford Living Grammar

• هر قاعده از دل یک موقعیت واقعی می‌آید، نه از یک جدول خشک و بی‌ربط به زندگی روزمره.
• بخش «Word focus» واژگان مرتبط با همان موقعیت را کنار گرامر تمرین می‌دهد.
• بخش «Over to you» شما را وادار می‌کند قاعده را درباره زندگی خودتان به‌کار ببرید، نه فقط تمرین انتزاعی.
• چهار سطح پیوسته، مناسب کسی که می‌خواهد مسیرش را از مقدماتی تا متوسط رو به بالا با یک مجموعه واحد طی کند.
• دیسک تعاملی Context-Plus+ یک لایه تمرین اضافه، جدا از کتاب کاغذی، در اختیارتان می‌گذارد.
• تمرین‌ها با نیاز آزمون‌های KET و PET هم‌راستا هستند، بدون این‌که کتاب صرفا برای آزمون نوشته شده باشد.

معایب Oxford Living Grammar

این مجموعه به سطح پیشرفته نمی‌رسد؛ زبان‌آموزی که از متوسط رو به بالا عبور کرده، باید کتاب دیگری پیدا کند. سال انتشار هم ۲۰۰۹ است، پس بعضی موقعیت‌های روزمره کتاب، مثل نوع ارتباط یا خرید، امروز کمی قدیمی به نظر می‌رسند.

ساختار موقعیت‌محور هر واحد، برای کسی که فقط دنبال مرور سریع یک قاعده پیش از امتحان است، کندتر از یک مرجع خالص عمل می‌کند.

باید کل موقعیت را بخوانید تا به خود قاعده برسید؛ این کار وقت بیشتری از یک نگاه سریع به جدول می‌گیرد.

دیسک Context-Plus+ هم برای رایانه‌های قدیمی‌تر طراحی شده و روی سیستم‌عامل‌های امروزی همیشه بی‌دردسر اجرا نمی‌شود.

پاسخنامه رسمی و جزئیات دقیق آن در منبعی که در دسترس ماست مشخص نشده. اگر پاسخنامه جداگانه برای خودسنجی لازم دارید، بخش پاسخنامه‌ها در سایت را هم ببینید.

اگر گرامر برایتان همیشه چیزی جدا از زبان واقعی بوده، این مجموعه همان فاصله را کم می‌کند. برای مرور فشرده پیش از امتحان، Oxford Practice Grammar را هم در نظر بگیرید؛ برای یادگیری تدریجی و در دل موقعیت واقعی، همین مجموعه کافی است.

چهار سطح آن، از مقدماتی تا متوسط رو به بالا، یک مسیر کامل و پیوسته می‌سازد.